از چند روز جلوتر مى دانست كه در اين بازى به عنوان يار ثابت براى بولتون بازى مى كند. در تيم بولتون شرايط فرق مى كند، يعنى تركيب اصلى از ۳ روز قبل از بازى مشخص مى شود. آندرانيك هم مى دانست كه بايد خودش را براى يك دربى آماده كند. دربى كوچك منطقه شمال ميان ويگان و بولتون اهميت ويژه اى براى مردم آن منطقه از انگلستان دارد. آندو مى گويد: از چند روز قبل روى بازى تمركز كرده بودم و تمام فكر و ذهنم مشغول اين بازى بود. شب قبل از بازى يكدفعه از خواب پريدم. داشتم كابوس مى ديدم. من و حاجى ديوف خيلى افتضاح بازى كرديم و آلاردايس بين ۲ نيمه هر دوى ما را تعويض كرد. كمى پيش خودم فكر كردم و نگران شدم. پيش خودم گفتم كه اين كابوس مثل فرصتى بود كه آلاردايس به من داد و بد بازى كردم. فردا صبح كه بازى داريم - بازى واقعى و نه خواب - جبران مى كنم تا آلاردايس به جاى اخم، به من لبخند بزند. خيلى آماده بودم ولى هنوز هم باور نمى كنم كه ۲ گل زده باشم و با گل هاى من تيم بولتون اين دربى را برده باشد. براى تماشاگران ما خيلى مهم بود كه اين مسابقه را ببريم، چون بازى رفت را در ورزشگاه Reebok يك - صفر به ويگان باخته بوديم. بعد از گل هم به سمت آنها رفتم و اسم را به آنها نشان دادند. فوق العاده مرا تشويق كردند.

سام و سميلى مرا در آغوش گرفتند
مى خواهيم بدانيم بعد از بازى سام آلاردايس به او چه گفته است. حتماً سام بزرگ، پسر ايرانى را در آغوش گرفته و در ميان بازيكنان به تعريف و تمجيد از آندو پرداخته: ما زودتر وارد رختكن شديم و بازيكنان روى سرم ريختند و همگى شاد بوديم كه سام و دستيارش سميلى با هم آمدند. آنها هم مرا بغل كردند و به من تبريك گفتند. از چهره سام معلوم بود كه خيلى خوشحال است. قبلاً هم بازيهاى زيادى را برده بوديم ولى با توجه به جدول مسابقات، به اين ۳ امتياز احتياج مبرم داشتيم.
شب خيلى خوبى بود و به جرأت مى توانم بگويم كه بهترين شب فوتبالم را پشت سر گذاشتم. بعد از بازى هم به اتاق كنفرانس رفتم و مصاحبه اختصاصى با شبكه هاى خبرى داشتم. البته انگليسى ام خوب نبود ولى آنها گفتند كه هرچقدر بلدى حرف بزن. شب كه به خانه رفتم، مصاحبه ام را ديدم و شبكه هاى ورزشى مدام گل هايم را نشان مى دادند به عنوان يك ايرانى در فوتبال انگلستان احساس غرور داشتم و اميدوارم باز هم گل بزنم و راه را براى ساير بازيكنان ايرانى باز كنم كه به فوتبال انگلستان بيايند.

عيدى براى همه مردم ايران
معمولاً پس از هر بازى، سراغ گوشى موبايلش مى رود تا ببيند كه چند تماس با پيش شماره ۹۸+ روى گوشى اش افتاده. براى او تلفن هايى كه با كد ۷۷ است، يعنى تماس با همان خانه قديمى در مجيديه جنوبى. گوشى اش همچنان زنگ مى خورد كه به آن مى رسد. خيلى زود جواب مى دهد. آندو مى گويد: مادرم پشت خط بود. خيلى خوشحال و شادمان به نظر مى رسيد. از شادى نفس نفس مى زد و صدايش بريده بريده مى آمد كه مى گفت: «چه عيدى خوبى به ما دادى!»
خدا كمك كرد كه گل بزنم و در روز عيد پاك، همه مردم ايران و خانواده ام را شاد كنم. خدا را شكر مى كنم و اميدوارم باز هم كمك كند تا در ليگ جزيره موفق شوم و گل بزنم.
آندرانيك درباره رمز موفقيتش هم مى گويد: در سال هايى كه در ايران فوتبال بازى مى كردم از بسيارى خوشى هايم زدم. زندگى سالمى داشتم و فقط به فوتبال فكر كردم. مى دانستم قابليت بازى در ليگ انگلستان را دارم و خوب تمرين كردم. احساس مى كنم در اين ۶-۵ ماه، پيشرفت زيادى داشتم.

آندو امروز مقابل اورتون
آندرانيك خودش را براى بازى ديگرى آماده مى كند. بولتون امروز در خانه ميزبان اورتون است كه با ۳ امتياز كمتر در مكان ششم جدول جا دارد. آندرانيك اميدوار است كه در اين بازى هم به ۳ امتياز كامل برسند و با يك نتيجه خوب، به جام يوفا اميدوارتر نگاه كنند: اورتون تيم خيلى خوبى دارد و آنها هم براى جام يوفا تلاش مى كنند. اختلاف ما فقط ۳ امتياز است و از اين فرصت بايد به خوبى استفاده كنيم و خودمان را بالا بكشيم. با پيروزى ۳ - يك مقابل ويگان بسيار باانگيزه هستيم و مى خواهيم به جام يوفا برسيم. حتى شانس حضور در ليگ قهرمانان را هم داريم و اگر ۲ بازى بعدى را ببريم، مى توانيم به ليگ قهرمانان هم نگاه داشته باشيم.
آيا ۲ مسابقه در فاصله ۴۸ ساعت سخت و سنگين نيست؟ آندو چيز ديگرى مى گويد: نه... تمرينات خوبى داريم و در انگلستان اين مسائل عادى است. بعد از بازى فقط ريكاورى كرديم و در اتاق آناليز، تك تك بازيكنان توجيه شدند و الان براى اين مسابقه آماده هستيم.

بال چپ بودم
قابل توجه امير قلعه نويى كه بايد بداند يكى از كليدى ترين مردان تيم اش در باشگاه بولتون چگونه بازى مى كند و آلاردايس از او در چه پستى بازى مى گيرد. آندو كه در فوتبال ايران هميشه به عنوان يك هافبك دفاعى شناخته شده و طى ۲ فصل حضورش در ابومسلم، فقط و فقط ۲ گل مى زند، حالا ۲ گل در جام حذفى و ۲ گل در ليگ برتر زده است. آندو مى گويد: مقابل ويگان به عنوان بال چپ بازى كردم. قبلاً هم در اين پست بازى كرده بودم. همچنين چند بار هم به عنوان هافبك راست و هافبك وسط بازى كرده ام. با اين پست - هافبك چپ - اصلاً مشكلى ندارم.
در تيم بولتون وظايف تمام پست ها تعريف شده و از پيش مشخص است و هر كسى وظايفش را مى داند. اجازه نمى دهند كه بيشتر از اختيارات تعريف شده عمل كنى. يعنى هرجا كه وظيفه من پرس كردن است، خودم بايد پرسينگ را انجام بدهم و حتى حق ندارم جاى خالى بازيكن ديگرى را پر كنم. آلاردايس اجازه نمى دهد كه كار زيادى انجام بدهم، حتى اگر به نفع تيم باشد. من بايد يك هافبك چپ - بال چپ - باشم و چون وظايفم را مى دانم، هرگز از بازى در جناح چپ ناراضى نيستم و ديديد كه ۲ گل هم زدم.